Περισσότερα βίντεο εδω

Αξιολογηση

Η αξιολόγηση αποτελεί απαραίτητο στοιχείο της φυσικοθεραπείας όταν υπάρχει κάποια δυσλειτουργία. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιούμε τις λειτουργικές κλίμακες. Στόχος τους είναι ο εντοπισμός και η αξιολόγηση όποιας δυσλειτουργίας.
Βασισμένοι στα αποτελέσματα των διαφόρων λειτουργικών δοκιμασιών (tests) που υπάρχουν, είμαστε σε θέση να αποφασίσουμε αν κάποιος ασθενής έχει ανάγκη θεραπείας και αν ναι, τι είδους θεραπεία. Ο εντοπισμός της φύσης της βλάβης μας βοηθά να σχεδιάσουμε πρόγραμμα ειδικό στην περίπτωση.
Δεν υπάρχει μόνο μια δοκιμασία αξιολόγησης, γιατί κάθε περίπτωση μπορεί να είναι πολύπλοκη και διαφορετική.

Αξιολογηση και θεραπευτικη παρεμβαση σε βρεφη με υποτονια και υπερτονια

Σε αναζήτηση στο internet ανακάλυψα μια καταπληκτική Πτυχιακή εργασία -"Αξιολόγηση και θεραπευτική παρέμβαση σε βρέφη με υποτονία και υπερτονία "- Σχολή Επαγγελμάτων Υγείας και Πρόνοιας -- Τμήμα Φυσιοθεραπείας, 2009 από τον Καχριμανίδη Χρήστο.

Επειδή πρόκειται για ένα πολύ μεγάλο κείμενο θα το παραθέσω σε μέρη για ευκολότερη ανάγνωση

Σπαστικοτητα - Δυσκαμψια

Η σπαστικότητα ή σπαστική παράλυση αποτελεί ένα είδος αυξημένης αντίστασης των μυών στις παθητικές κινήσεις (υπερτονία), που οφείλεται στην αυξημένη ευαισθησία ή υπερενέργεια του μυοτατικού αντανακλαστικού (stretch reflex).** Η αυξημένη αυτή αντίσταση στις παθητικές κινήσεις εκδηλώνεται με τον τύπο του φαινομένου του «μαχαιριού» ή «σουγιά» (clasp knife phenomenon), δηλαδή ενώ στην αρχή της παθητικής κίνησης υπάρχει αυξημένη αντίσταση, η οποία συχνά είναι τόσο μεγάλη, ώστε η κίνηση σταματάει και ένα αιφνίδιο «πιάσιμο» γίνεται αισθητό, ακολούθως και σε μια προχωρημένη φάση της κίνησης επέρχεται μετά από λίγο απότομη υποχώρηση (χαλάρωση) της αντίστασης των μυών.

Διαγνωστικη προσεγγιση της υποτονιας

Ιστορικό και κλινική εξέταση.
Για τη διαφορική διάγνωση της υποτονίας του βρέφους είναι απαραίτητο το λεπτομερές ιστορικό που αρχίζει από την περίοδο της εγκυμοσύνης. Ερωτάται η μητέρα πότε έγιναν αντιληπτά τα πρώτα σκιρτήματα του εμβρύου, τα οποία φυσιολογικά εμφανίζονται συνήθως μεταξύ 18ης-20ης εβδομάδας κύησης, καθώς και η ένταση των σκιρτημάτων. Σε περίπτωση υποκινητικού ή αδιάφορου εμβρύου τίθεται η υπόνοια ενδομήτριας έναρξης του προβλήματος.
Διερευνάται επίσης η ύπαρξη αιμορραγίας του πλακούντα, προώρου τοκετού
ή πολυυδραμνίου.
Το ιστορικό του τοκετού έχει μεγάλη σημασία. Είναι ενδιαφέρον ότι ορισμένα υποτονικά έμβρυα γεννιούνται ασφυκτικά, έστω και αν δεν συντρέχουν απαραίτητα μαιευτικές συνθήκες περιγεννητικής δυσπραγίας, οπότε δημιουργείται υπόνοια κεντρικής υποτονίας.
Δεν είναι σπάνιο το υποτονικό νεογέννητο να θεωρηθεί λανθασμένα προϊόν περιγεννητικής ασφυξίας και να παραβλεφθεί για καιρό το νευρομυικό του πρόβλημα.

Αναπτυξιακη καθυστερηση και υποτονια

Μερικές φορές τα παιδιά φτάνουν στους ειδικούς με υπόνοια για αναπτυξιακή καθυστέρηση ή υποτονία όταν ο γονέας ή/και ο παιδίατρος παρατηρούν ότι το παιδί καθυστερεί να φτάσει στα αναπτυξιακά ορόσημα στους χρόνους που έχουν οριστεί. Συχνά δεν υπάρχει μια άλλη διάγνωση που θα εξηγούσε γιατί καθυστερεί η ανάπτυξη του παιδιού.Οι γονείς συχνά και δικαιολογημένα συγχέονται ως προς τη διαφορά μεταξύ της αναπτυξιακής καθυστέρησης και της υποτονίας.Ενώ η υποτονία οδηγεί συχνά στην αναπτυξιακή καθυστέρηση, δεν είναι απαραιτήτως η αιτία όλης της αναπτυξιακής καθυστέρησης.Εδώ θα συζητήσουμε την αναπτυξιακή καθυστέρηση λόγω της πιο κοινής αιτίας, την υποτονία.

Διαφορικη διαγνωση της υποτονιας

Πολυσυστηματικές αιτίες
Η υποτονία, αν και εκφράζει δυσλειτουργία του νευρικού συστήματος, δεν συνδέεται αποκλειστικά και μόνο με νευρολογικές παθήσεις. Ένας μεγάλος αριθμός παθολογικών καταστάσεων, που προκαλούνται από παθήσεις άλλων συστημάτων εκτός του νευρικού, συνοδεύονται από υποτονία . Ορισμένες από τις καταστάσεις αυτές μπορεί να επηρεάσουν δευτεροπαθώς το νευρικό σύστημα και εκτός της υποτονίας να συνοδεύονται από διανοητική καθυστέρηση και σπασμούς.

Παραδείγματα αποτελούν οι διαταραχές του μεταβολισμού των αμινοξέων και των οργανικών οξέων, καθώς και ορισμένες από τις βλεννοπολυσακχαδώσεις. Στα βρέφη, σχεδόν κάθε οξεία ή και χρόνια συστηματική νόσος, όπως π.χ. βαριά λοίμωξη ή συγγενής κυανωική καρδιοπάθεια, μπορεί να προκαλέσει εκτός από τα άλλα συμπτώματα και υποτονία.
Ο υποθυρεοειδισμός αποτελεί μια από τις δυνητικά θεραπευόμενες αιτίες ψυχοκινητικής καθυστέρησης που χαρακτηρίζονται από υποτονία.

Το υποτονικο βρεφος

Ο όρος υποτονία χρησιμοποιείται συχνά για να χαρακτηρίσει παθολογικές αλλά και «φυσιολογικές» καταστάσεις που συνοδεύονται από ελαττωμένο μυϊκό τόνο. «φυσιολογική» υποτονία παρατηρείται π.χ. στα πρόωρα νεογέννητα και σε παιδιά με συγγενείς κυανωτικές καρδιοπάθειες. Στην πρώτη περίπτωση η υποτονία είναι αποτέλεσμα ανωριμότητας του νευρικού συστήματος και των περιφερικών αντανακλαστικών οδών, ενώ στη δεύτερη η υποτονία αποτελεί συνέπεια βαριάς νόσου.
Ο όρος υποτονία δεν αποτελεί διάγνωση. Πρόκειται απλά για ένα μη ειδικό σημείο που συνοδεύει και εκφράζει πολλές παθήσεις νευρολογικής ή άλλης αιτιολογίας.
Ο φυσιολογικός μυϊκός τόνος είναι ένα κριτικό στοιχείο της κινητικής εξέλιξης του παιδιού, η οποία είναι εντυπωσιακά δυναμική μέσα στον πρώτο χρόνο της ζωής. Το υποτονικό βρέφος παρουσιάζεται συνήθως στον παιδίατρο με κινητική καθυστέρηση, που συχνά αποτελεί διαγνωστικό αίνιγμα. Η ποικιλία και η ανομοιομορφία των συνοδών σημείων και συμπτωμάτων δικαιολογεί το γεγονός, ότι πολλοί αναφέρονται στο «σύνδρομο του υποτονικού βρέφους», σαν πολυπαραγοντική κλινική οντότητα.

Ψυχοκινητικη εξελιξη-πρωιμα σημεια ψυχοκινητικης καθυστερησης ως την ηλικια των 12 μηνων

Ε. Βαργιάμη

Ψυχοκινητική εξέλιξη ή ανάπτυξη, είναι η λειτουργική διαφοροποίηση του οργανισμού, κατά τη διάρκεια της οποίας αποκτώνται συνεχώς νέες ικανότητες, που διαμορφώνονται από την αλληλεπίδραση του γενετικού υλικού με τους εξωτερικούς παράγοντες (διατροφή, νοσήματα, οικογενειακό οικονομικό, κοινωνικό περιβάλλον).

Γενικά
Η ανάπτυξη ενός παιδιού δεν είναι εξελικτική διαδικασία μιας μόνο λειτουργίας, αλλά το τελικό αποτέλεσμα πολλών επιμέρους λειτουργιών, που βρίσκονται σε άμεση αλληλεπίδραση και αλληλεξάρτηση και επομένως ο έλεγχός της προϋποθέτει έλεγχο των επιμέρους τομέων της, δηλαδή της αδρής κινητικότητας, των λεπτών χειρισμών και της κοινωνικής συμπεριφοράς. Επιπλέον, η ανάπτυξη του παιδιού αποτελεί μια δυναμική λειτουργία που χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση συγκεκριμένων δεξιοτήτων στις διάφορες ηλικίες, γι’ αυτό ο έλεγχος της ανάπτυξης θα πρέπει να γίνεται όχι μόνο τμηματικά (κατά τομείς) αλλά και περιοδικά (κατά ηλικίες).
Οι ηλικίες που έχουν επιλεγεί για το συστηματικό έλεγχο της ανάπτυξης (επειδή ακριβώς σε αυτές τις ηλικίες κατακτώνται χαρακτηριστικές δεξιότητες) ονομάζονται «ηλικίες κλειδιά », έχουν διεθνώς καθοριστεί και είναι οι ακόλουθες: 6 εβδομάδες, 1 έτος, 18 μήνες, 2,5 χρόνια, 3 χρόνια, 4χρόνια, 5χρόνια. Στην πρώτη όμως βρεφική περίοδο σημαντικές πληροφορίες αποκτώνται από την εξέλιξη του βρέφους στις κάτωθι ηλικίες: 4 μηνών, 6-8 μηνών και 12 μηνών.

Το υποτονικό βρέφος (Ε. Παύλου, Λ. Φιδάνη)

Ε. Παύλου, Λ. Φιδάνη

Ορισμοί
Η υποτονία αποτελεί εκδήλωση ποικίλων νοσημάτων και παθολογικών καταστάσεων που αφορούν τον μυϊκό τόνο ή και τη μυϊκή ισχύ. Ως μυϊκός τόνος ορίζεται η αντίσταση του μυός στην έκταση και η διατήρηση φυσιολογικού μυϊκού τόνου προϋποθέτει φυσιολογική λειτουργία του κεντρικού, του περιφερικού νευρικού συστήματος,της νευρομυϊκής σύναψης και τέλος των μυών. Υποτονία λοιπόν που εκδηλώνεται στη νεογνική και βρεφική ηλικία μπορεί να οφείλεται σε περιγεννητική εγκεφαλική ή μυελική βλάβη ή να είναι το αρχικό σύμπτωμα μιας νευρομυϊκής διαταραχής, ή ενός νοσήματος του συνδετικού ιστού, ή να σχετίζεται με σύμφυτη ή επίκτητη μεταβολική διαταραχή, ή τέλος να αποτελεί σύμπτωμα μιας οξείας νόσου (π.χ. λοίμωξης). Σε πρόωρα νεογνά η υποτονία είναι αναμενόμενη και παροδική εφόσον βέβαια δε συνυπάρχει κάποια από τις προαναφερόμενες παθολογικές καταστάσεις. Στον πίνακα 1 αναγράφεται η αιτιολογική κατάταξη της υποτονίας ανάλογα με το επίπεδο της βλάβης.

Μυϊκός Τόνος

Ο όρος «μυϊκός τόνος» αναφέρεται πολύ συχνά στις βιβλιογραφίες, εν τούτοις, η ακριβής σημασία του δεν έχει ακόμη επακριβώς καθοριστεί. Αυτό δεν είναι πράγματι ευχερές, έχει όμως σαν συνέπεια ότι δίνονται διαφορετικές ερμηνείες ως προς την έννοια του όρου. Οι φυσιολόγοι θεωρούν τον μυϊκό τόνο σαν την κατάσταση του μυός σε ηρεμία, η οποία είναι απαραίτητη για την διατήρηση της θέσης ή την κατάσταση εκείνη στην οποία βρίσκεται ο μυς προκειμένου να είναι έτοιμος για μια γρήγορη ενέργεια. Από άλλους ερευνητές ο μυϊκός τόνος θεωρείται ως μια ελαφρά και συνεχής ενέργεια ή συνεχής ελαφρά τάση των μυών προκαλούμενη από ασυγχρόνιστα μυοτατικά αντανακλαστικά.

Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (Κ.Ν.Σ.)

Ο εγκέφαλος

Ο εγκέφαλος χαρακτηρίζεται ως το σπουδαιότερο τμήμα του Κ.Ν.Σ.
Βρίσκεται μέσα στην κρανιακή κοιλότητα και περιβάλλεται από τρία υμενώδη περιβλήματα, τις μήνιγγες του εγκεφάλου. Εμφανίζει α) κάτω επιφάνεια, β) άνω επιφάνεια και γ) δύο πλάγιες επιφάνειες.
Η κάτω επιφάνεια είναι ανώμαλη κι έρχεται σε επαφή με τη βάση του κρανίου, παριστάνοντας το εκμαγείο της. Από την επιφάνεια αυτή αναδύονται ανά ζεύγη όλα τα εγκεφαλικά νεύρα, πλην του τροχιλιακού, που αναδύεται από τη ραχιαία επιφάνεια του εγκεφαλικού στελέχους. Η άνω επιφάνεια και οι δύο πλάγιες, είναι υπόκυρτες και έρχονται σε σχέση με το θόλο του κρανίου.
Μορφολογικά, ο εγκέφαλος διαιρείται σε πέντε μέρη: τον τελικό, το διάμεσο, το μέσο, τον οπίσθιο και τον έσχατο εγκέφαλο.
Επίσης, κατά μια άλλη διαίρεση, ο εγκέφαλος αποτελείται από τρία τμήματα: τα δύο ημισφαίρια, την παρεγκεφαλίδα και το στέλεχος του εγκεφάλου. Το στέλεχος από κάτω προς τα πάνω αποτελείται από τον προμήκη μυελό, τη γέφυρα, τα εγκεφαλικά σκέλη με το τετράδυμο πέταλο και τους οπτικούς θαλάμους.

Η κινητικότητα στον άνθρωπο

(το παρακάτω άρθρο έχει ληφθεί από "Ειδική Νευροφυσιολογία. Γ. Καπαρός, ΤΕΙ Αθηνών 1999")

5. ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ
Το κινητικό σύστημα είναι εκείνο που καθορίζει και οργανώνει την εκτέλεση των κινήσεων. Υποδιαιρείται σε τρία επί μέρους συστήματα το πυραμιδικό, το εξωπυραμιδικό και το παρεγκεφαλιδικό.
Όταν η πληροφορία φτάσει μέσω των αισθητικών οδών στο κεντρικό νευρικό σύστημα, επεξεργάζεται και ακολούθως θα πρέπει να οργανωθεί η απάντηση. Αν η απάντηση αυτή είναι κινητική, θα πρέπει να υπάρχει μια περιοχή του εγκεφάλου που θα αποφασίζει το είδος της απάντησης και τον τρόπο με τον οποίο θα εκτελεστεί. Στην περιοχή αυτή του εγκεφάλου (κινητικός φλοιός) εδρεύει το πυραμιδικό σύστημα το οποίο θεωρείται υπεύθυνο για την εκούσια κινητικότητα.
Όμως, αν όλες οι κινητικές απαντήσεις θα έπρεπε να οργανώνονται μόνο από το εκούσιο κινητικό σύστημα, τότε η εκτέλεσή τους θα ήταν ιδιαίτερα χρονοβόρα. Π.χ. για να βαδίσουμε θα έπρεπε να σκεφτόμαστε βήμα προς βήμα την τοποθέτηση των ποδιών μας.

Νευρομυϊκά νοσήματα: κατάταξη και κλινική εικόνα

Ο όρος νευρομυϊκά νοσήματα περικλείει ένα ευρύ φάσμα από κλινικά σύνδρομα και νοσήματα με μεγάλη ετερογένεια μεταξύ τους, τα οποία αποτελούν την συνηθέστερη αιτία μυϊκής αδυναμίας και υποτονίας στην βρεφική και παιδική ηλικία.

Προσεγγίζοντας ένα παιδί με μυϊκή αδυναμία–υποτονία, πρωταρχικό μέλημα μας είναι να καθορίσουμε αν η αδυναμία - υποτονία είναι αποτέλεσμα δυσλειτουργίας του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (ΚΝΣ) ή του Περιφερικού Νευρομυϊκού Συστήματος:
Κλινικά ευρήματα τα οποία συνηγορούν υπέρ του κεντρικού τύπου βλάβης είναι συνύπαρξη σπασμών, αυξημένα τενόντια αντανακλαστικά και υπάρχουσα εγκεφαλοπάθεια ενώ υπέρ περιφερικού τύπου βλάβης η μυϊκή ατροφία, μυϊκοί ινιδισμοί και η απουσία ή ελάττωση των τενοντίων αντανακλαστικών.

Ένας οδηγός για τον χειρισμό των μωρών και των μικρών παιδιών με την υποτονία

Η υποτονία είναι μια από τις διαταραχές που δυσκολεύουν την ανάπτυξη ενός νηπίου. Η έγκαιρη ανίχνευση και η θεραπεία είναι η καλύτερη δυνατή επιλογή για να βοηθηθούν τα παιδιά για μια μετέπειτα κανονική ζωή. Αυτό το άρθρο δίνει στους δασκάλους/γονείς μια γενική συνειδητοποίηση για αυτήν την διαταραχή και την ειδική διαχείριση που θα χρειαστούν τα νήπια και τα μικρά παιδιά με υποτονία.

Γενικά, η υποτονία είναι χαμηλός τόνος μυών. Λόγω της αδυναμίας μυών τέτοια νήπια δεν μπορούν να διατηρήσουν μια όρθια θέση. Σε μερικές περιπτώσεις τα συμπτώματα είναι προφανή, δεδομένου ότι τα υποτονικά νήπια δεν έχουν τον κατάλληλο έλεγχο του κεφαλιού. Υπάρχουν υποτονικά παιδιά, τα οποία φαίνονται δυνατά και οτι μπορούν να έχουν μεγάλες
αποδόσεις σε ασχολίες όπως το τρέξιμο και το άλμα, αλλά καταλήγουν κουρασμένα, χωρίς τελικά να καταφέρουν να συμμετέχουν με επιτυχία σε δραστηριότητες που απαιτούν έντονη δράση.

A Guide to Dealing with Babies and Toddlers With Hypotonia

Special needs infants and toddlers with hypotonia may vary according to the age group. Read on to find out what is hypotonia?

Introduction

Hypotonia is one of the disorders that hinder the growth of an infant. Early detection and treatment are the best possible option to help children lead a normal life. This article gives the parents/ teachers a general awareness about this disorder and the special needs infants and toddlers with hypotonia will need.
What is Hypotonia and the Causes

Generally, hypotonia is low muscle tone. Due to the muscle weakness such infants can’t maintain an upright position. In some cases the symptoms are apparent, as the hypotonic infants do not have proper head control. There are hypotonic children, that seem perfectly strong and may exhibit efficiency in running and jumping, but they may get tired, lacking the stamina to be engaged in hectic activities.

Proper muscle movement needs a healthy brain, nerves, spinal cord and muscles. The damages to any of these may result in hypotonia. Besides, some genetic disorders can cause hypotonia in newborn babies. Though a severe case of hypotonia is not curable, it can be controlled with the help of a pediatrician and neurologist.

How to Deal with Hypotonic Infants and Toddlers.

Usually, infants and toddlers with hypotonia may lag behind in motor skills, speaking and language abilities. Proper monitoring is needed to correctly diagnose the field in which the infants lag behind. The activities for hypotonic infants should be designed to increase the muscle movements and sensory developments. Infants and toddlers with hypotonia should be given support to improve their motor skills by strengthening their muscles. Allow them to play with their peers; they should run, jump and play ball. They may get exhausted and so easily distracted from activities. It is effective to follow a flexible routine, if you see a hypotonic infant tired, lead him to a quieter activity.

Υποτονία (ορισμός)

Η υποτονια ειναι μια κατασταση που χαρακτηριζεται απο αδυναμο μυικο τονο (η «ποσοτητα» της εντασης ή της αντιστασης στην κινηση ενος μυος), συχνα περιλαμβανει μειωμενη μυικη δυναμη. Η υποτονια δεν ειναι μια ακριβης ιατρικη διαταραχη, αλλα μια πιθανη εκδηλωση πολλων διαφορετικων ασθενειων και διαταραχων που επηρεαζουν τον ελεγχο των κινητικων νευρων απο τον εγκεφαλο ή τη μυικη δυναμη. Η αναγνωριση της υποτονιας ακομα και σε νεαρη νηπιακη
ηλικια ειναι συνηθως σχετικα απλη αλλα η διαγνωση της υποβοσκουσας αιτιας
μπορει να ειναι δυσκολη και συχνα ανεπιτυχης.

Hypotonia

Hypotonia is a state of low muscle tone [1] (the amount of tension or resistance to movement in a muscle), often involving reduced muscle strength. Hypotonia is not a specific medical disorder, but a potential manifestation of many different diseases and disorders that affect motor nerve control by the brain or muscle strength. Recognizing hypotonia, even in early infancy, is usually relatively straightforward, but diagnosing the underlying cause can be difficult and often unsuccessful. The long-term effects of hypotonia on a child's development and later life depend primarily on the severity of the muscle weakness and the nature of the cause. Some disorders have a specific treatment but the principal treatment for most hypotonia of idiopathic or neurologic cause is physical therapy and/or occupational therapy for remidiation.

Μυικος τονος και μυικη ισχυς

ΜΥΪΚΟΣ ΤΟΝΟΣ
Η συνεχής ελαφρά σύσπαση των μυών που φυσιολογικά υπάρχει ακόμα και σε κατάσταση ηρεμίας, ονομάζεται μυϊκός τόνος.
Ο μυϊκός τόνος είναι παρών σε όλες τις δραστηριότητες των έμβιων όντων, ακόμα και στον ύπνο. Αντιπροσωπεύει την κατάσταση ετοιμότητας του μυϊκού συστήματος για να είναι δυνατή οποιαδήποτε δραστηριότητα. Στην ουσία ο φυσιολογικός τόνος αποτελεί το βασικό στοιχείο της φυσιολογικής στάσης και κίνησης του σώματος.
Ο μυϊκός τόνος θα πρέπει να κυμαίνεται στα φυσιολογικά πλαίσια. Η μη φυσιολογική αύξησή του ονομάζεται υπερτονία, ενώ η μη φυσιολογική μείωσή του ονομάζεται υποτονία. Κατά την εξέταση του μυϊκού τόνου σε περιπτώσεις υπερτονίας εμφανίζεται αυξημένη αντίσταση στην παθητική κίνηση των μελών του σώματος, ενώ σε περιπτώσεις υποτονίας η αντίσταση είναι μειωμένη.
Οι διαταραχές του μυϊκού τόνου συναντώνται σε άτομα με εγκεφαλική παράλυση, κρανιοεγκεφαλική κάκωση, κάκωση νωτιαίου μυελού καθώς και ως εκδήλωση νευροεκφυλιστικών και άλλων νοσημάτων του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (Κ.Ν.Σ.).

Τι ειναι η υποτονια;

Η υποτονία είναι μια διαταραχή του μυϊκού τόνου η οποία συχνά συνοδεύεται και από μειωμένη μυϊκή δύναμη. Η υποτονία μπορεί να προκληθεί από διάφορες παθήσεις και, αν και είναι σχετικά εύκολο να διαγνωστεί, είναι αρκετά πιο περίπλοκο να βρεθεί η αιτία της υποτονίας. Ο παιδονευρολόγος είναι εκείνος ο ιατρός ο αρμόδιος για την σωστή διάγνωση της αιτίας αυτής. Μακροπρόθεσμα η υποτονία μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη του παιδιού. Αυτό βέβαια εξαρτάται τόσο από τον βαθμό αδυναμίας του μυός όσο και από την φύση της πάθησης που προκάλεσε την υποτονία. Η κυρίαρχη παρέμβαση για την αντιμετώπιση της υποτονίας είναι η φυσικοθεραπεία.

http://www.thelisi.gr/

Template by:

Free Blog Templates